وکیلان بی‎عرضه این ولایت باید استعفا دهند

وقوع فاجعة فرهنگی در برگزاری امتحان کنکور ولایت غزنی؛

تاریخ انتشار: پنج شنبه ۱۹ جدی ۱۳۹۲

 نویسنده: محمدحسین فیاض

امسال برگزاری امتحان کنکور در ولایت غزنی، اما و اگرهای زیادی داشت و این نوع برگزاری، از وقوع یک فاجعه فرهنگی و به صورت آشکار از یک توطئه و دهن‎کجی، علیه مردم معارف دوست هزاره و دیگر باشندگان معارف‎دوست غزنی حکایت می‎کند.

• 1. قرار بود امتحان از ساعت 9 صبح برگزار شود، اما باوجود سردی هوا، دانش آموزان، بلا تکلیف مانده و در ساعت 4 تا 5 بعد از ظهرکه هوا تاریک شده بود تا آن جای که برگه‎ها‎ قابل خواندن نبوده، برگزارشد!
• 2. طبق قانون، زمان امتحان کنکور از دو ساعت تا دونیم ساعت است و در این جا یک ساعت بیشتر وقت وجود نداشت
• 3. مکان برگزاری، نامناسب و مسخره آمیز بود، زیرا در فضای برفی و باز و سرد برگزار شد
• 4. هنگام توزیع کارت دانش‎آموزان، پولیس در یک اقدام غیر اخلاقی و تخریبی، سه تن از دانش‎آموزان را به اتهام حمل مواد انفجاری، بازداشت کرده و جوّ روانی منفی ایجاد کرد
• 5. تشریفات بی‎مورد و زمان‎کش ـ با آن کمبودی وقت ـ مانند سخنرانی والی و محمدعلی اخلاقی نمایندة پارلمان، اضافی و کاملاَ غیر منطقی بود.
• 6. در کل، شکل و زمان برگزاری امتحان از جهات مختلف، غیر علمی‎و توهین به معارف و نسل فردای جامعه بود.

 یکی از شاهدان صحنه به نام «غلام رضا امید» در صفحه فیس بوکش در این رابطه نوشت:

1 - کمبود فورم کانکور که این نکته را شدیداً انتقاد کردیم و هیئت برگزارکننده کانکور آن را پذیرفتند

2 - تاریک بودن فضای امتحان، این نکته نیزبصورت جدی از رییس پوهنتون غزنی پرسیده شد و ایشان پذیرفتند

3 -- کمبود وقت که برای برخی دوستان حدود یک ساعت بیشتر وقت داده نشده بود. این نکته نیز از جانب هیئت پذیرفته شد.

4 -  بی ادبی و خرگری هیت کانکور که برخی از شاگردان را مثل خر با لگد زده بود و برخی از شاگردان را بدون مورد تلاشی کرده بود. این نکته نیز ازجانب هیئت کانکور پذیرفته شد.

نکات فوق بصورت کتبی از جانب والی غزنی امضا شده و جمع ما آن‎ را دنبال خواهیم کرد.

 محمدعلی اخلاقی، یک تن از وکیلان غزنی و عضو هیئت برگزاری کنکور در مصاحبه‎ای گفته است:

«یکی از مشکلاتی‌که روز جمعه وجود داشت این بود که در یکی از سایتها دفترچه سؤالات خیلی دیر توزیع شد و آخرین دقایقی که قانوناً باید سوالها حل شده و تسلیم داده می‌شد تازه از راه رسید. با توجه به کوتاه بودن روز و طبق مقرره تحصیلات عالی که باید بعد از گرفتن دفترچه سوالات به شرکت 2 ساعت و 40 دقیقه وقت دارند، ولی با وجود سرمای هوا و نبود نور این دانشجویان عملاً متضرر شدند زیرا در آنجا نه برقی در نظر گرفته بودند و نه آبی وجود داشت.»

وی در توجیه نا رسایی‎ها‎ و کوتاهی‎ها‎ی بی شما رمی‎گوید: «من در مقابل عمل انجام شده قرارگرفتم...»

بنابراین چند پرسش اساسی وجود دارد:

چرا این وضعیت پیش آمد؟ کارشناسان وزارت تحصیلات عالی چرا بررسی لازم و دقیق ندارند؟ مقامات ولایت غزنی چرا زمانی که جای مناسب نداشتند، وضعیت را گزارش نداده و اعلام آمادگی کردند؟ چرا پولیس به جای تأمین امنیت، خود جوّ روانی منفی ایجاد کرد و نسبت به توهین آشکارخود به مردم هزاره، چرا به موقع عذرخواهی نکرد؟

در این میان، وکیلان پرادعای غزنی کجا بودند که قضایا را پیگری نکرده و نسبت به مشکلات احتمالی، هشدار ندادند و پس از وقوع فاجعه کجا گم و گور شدند؟ حالا نتیجة این کانکور چه خواهد شد؟ و سر انجام چه باید کرد؟

پاسخ‎ها‎ تا حدودی روشن است و آن این که مجموعه‎ای از کسانی که یاد شد، مقصراند و تعصب و تبعیض سیستماتیک همواره علیه هزاره‎ها اعمال شده و به شکل‎های مختلف اعمال می‎شود. از کوزه همان تراود که در اوست و هرچه ما از وزارت تحصیلات عالی و نوع برخورد تبعیض آمیز حکومت با مردم معارف دوست هزاره و دیگر اقوام معارف دوست غزنی بگوییم، کم است. بنابراین، آزموده را آزمودن خطاست و بارها جریان انحصارگر در نظام حاکم، کارشکنی‎ها‎ کرده و خواهد کرد. لذاست که مسئولین و نمایندگان مردم ما از ماهها پیش باید آمادگی گرفته و باید مترصد اوضاع می‎بودند و با توجه به موقعیت و حساسیتهای غزنی، طرح و برنامه می‎دادند و خود از یک هفته پیش در غزنی مسقر می‎شدند.

 روشن است که در این میان، مسئولیت وکیلان غزنی بیش از همه سنگین بود و هست و هیچ توجیهی از سوی آن‎ها‎ قابل قبول نبوده و نیست و حتا به خاطر این فاجعه عظیم فرهنگی، جا دارد همه استعفا کرده و بیش از این شرمندة نسل فردای جامعه خود نشوند.

از ژنرال قاسمی‎و عرفانی که ارباب‎قمندان اند، از لحاظ تخصصی، انتظار زیاد نمی‎رود. از علی زاده، شاه جهان، چمن‎شاه اعتمادی، هماسلطانی، نفیسه عظیمی‎و شاگل رضایی که چندان ژیست فرهنگی نمی‎گیرند و حرفی هم برای گفتن ندارند، نیز زیاد انتظار نمی‎رود. اما از قیوم سجادی، عارف رحمانی و محمدعلی اخلاقی که ادعای بیش از توان شان دارند، باید خیلی انتظار داشت. اگر عنوانهای آکادمی ‎و دهن‎پُرکن داکتر و ماستر و کارشناس فرهنگی را باخود یدک نمی‎کشیدند ما در حد خودشان سخن می‎گفتیم و به همان میزان توقع داشتیم. اما اکنون مانده ایم در برابر این شترمرغان سیاسی چه بگوییم؟ نه فرهنگی کارا هستند و نه سیاسی تأثیرگذار.

اگر این وکیلان، زرّه‎ای درایت می‎داشتند و نسبت به نیازهای موکلین شان احساس مسئولیت می‎کردند، این فاجعه فرهنگی در غزنی رخ نمی‎داد.

 جناب اخلاقی در یادداشت فیس بوکی و مصاحبه اش با یکی از رسانه‎ها‎ تلاش کرده، وضعیت را تا حدودی طبیعی جلوه دهد و موضوع برگزاری کنکور به زمان دیگر را غیر ممکن دانسته است. از جناب ایشان می‎پرسیم کدام گزینه به نفع نسل قربانی جامعه ما بود؟ امتحان دادن در بدترین شرایط و نتیجة کاملاً غیر قابل قبول یا برگزاری کانکور در زمان دیگر؟ گرچند ایشان با تکیه بر نظرات اعضای شورای ولایتی و ... برگزاری امتحان کنکور در زمان دیگر را غیر ممکن می‎داند. از ایشان می‎پرسیم، شورای ولایتی را چه کار به امتحان کانکور؟ در بین شان کدام کارشناس فرهنگی صاحب نظر در این مورد پیدا می‎شود که الف در جگر داشته باشد؟ نمی‎دانم چرا در کشور ما همه چیز به شور غیر مسلکی سپرده می‎شود.

نمی‎دانم واقعیت امر چه است و چه راهی را می‎توان پیشنهاد کرد و از متخصصان امر و حاضر در صحنه می‎خواهم که قضیه را جدی پیگیری کنند تا این حق کشی و بی عدالتی، جبران شود. در این رابطه یکی از عزیزان در یادداشت فیس بوک خود نوشته:

«پیشنهاد می‎کنم برای جبران این بی‎عدالتی وزارت تحصیلات عالی باید نکات زیر را در نظر بگیرد:

1 -  باید به تناسب وقت تلف شده دانش آموزان، به نمره آن‎ها‎ اضافه شود زیرا برگزاری دو باره کانکور در زمان کنونی میسر نیست، چون راه‎ها‎ی مواصلاتی اکثر ولسوالی‎ها‎ با غزنی مسدود گردیده است

2 - عاملان این توطیه و کسانی که در ایجاد این مشکلات دست داشته اند شناسایی و به پنجه قانون سپرده شود

3 -- باید از دانشجویانی که توسط ممیزان تحقیر و توهین شده است معذرت خواسته شود

4 -- باید یک پروسیجر مشخص جهت جلوگیری از تکرار این گونه حوادث برای سالهای بعدی از طرف وزارت تحصیلات عالی ساخته شود

5 - وزارت تحصیلات عالی باید با کسانی که برخورد غرض آلود و متعصبانه دارند برخورد جدی نموده و از ساحات اکادمیک کشور دور سازد

6 - پولیس غزنی نیز باید به خاطر اتهام واهی و ایجاد نگرانی‎ها‎ و فشار‎ها‎ی روانی از تمام دانش آموزان غزنی معذرت بخواهد»

  

حالا این میدان و این صاحب نظران محترم و وکیل صاحبان غزنی و وزارت تحصیلات عالی تا ببینیم راجع به این حق‎کشی و بی‎عدالتی و یا فاجعة فرهنگی چه می‎کنند.

منبع: جمهوری سکوت