هشتم مارچ، يادآور محنت آور زنان افغان

هشت مارچ امسال در شرایطی فرا می رسد که زنان هموطن ما هنوز هم در وضعیت اسفناکی ازلحاظ حقوقی و اجتماعی بسر می برند.افزایش تاریک اندیشان افراطیت مذهبی درجامعه ،مشکلات خانواد گی، فقر، ازدواج های اجباری  وده ها معضلۀ اجتماعی و فرهنگی دیگر سرنوشت زنان هم میهن ما را تشکیل می دهد.

تجلیل از روز جهانی زن از سوی دولت و حکومت در کشور ما   همه ساله بیشترهمچون یک نمایش نمادین و سمبولیک  تجلیل می گردد و بس. همیشه  مقامات مربوطه با نوشتن چند مطلب و برگزاری محافلی می خواهند نشان بدهند که برای زنان خدمتی انجام داده اند. محرومیت زنان افغانستان از حقوق شان در طول تاریخ از جمله  نتیجۀ  بی توجهی ها وعدم پایبندی دولت ها به تعهدات آنها بوده است، زیرا اگر امکانات وظرفیت های زنده گی از طرف مقامات آماده می گردید، زنان افغان ازین حق مسلم خویش استفاده نیز به عمل می ٱوردند و مشکلات بی شمار ما  به میزان كنونی هرگز  نمی رسید.

 وضعیت فعلی، اما هرگز مناسب حال ما نیست. ما زنان كشور نا بسامان و آشفتۀ افغانستان نیازمند به  مبارزات سازمان یافته می باشیم.

وصول و حصول حقوق طبیعی و انسانی  ما  با اتکا به فعالیت های محدود چند هم میهن در خارج و یا سر دادن چند شعار عملی نخواهد گردید. بلكه  فقط و تنها به وسیلۀ تشکیلات زنان آزادیخواه و استمرار مبارزات زنان و مردان دلیر تحقق می یابد. ما خوب می دانیم که  تنها  با اتحاد و همبستگی زنان سراسر جهان ، تشکیلات گوناگون ما بارور می گردند و متحد شدن زنان در سراسر جهان و ارتقاء ظرفیت ها باعث گسترش حضور وسهمگیری زنان در جامعۀ ما میشود.

در حالی که زنان در کشور ما وضعیت اسفناکی را میگذرانند، اقدامات اساسی و بنیادین را جهت رفع مشکلات و مصایب آتی  در نظر  باید گرفت:

 1 ـ  صف زنان مبارز  دارای انسجام و سازماندهی درست و کافی نمی باشد و برخی ازین  تشکیلات سیاسی، رادیکال و افراط گرا می باشند.

2 ـ عدم استقلال مالی و وابستگی اقتصادی.

3 ـ عدم استقلال فکری و تعریف هؤیت خودی.

4 ـ عدم موجودیت تأمین اجتماعی و  پپشتیبانی از فعاالیت هاای فرهنگی زنان.

5 ـ عدم حمایت قانونی و حقوقی  زن به عنواان شهروند و عضو جامعه با امکانات و مسؤلیت های مساوی.

6 ـ نداشتن حق اعتراض در برابر تبعیض، ظلم و خشونت.

تاثيرات عوامل و مشکلات  ذکر شده پيامدهای نا مناسبی در زمينۀ دست يافتن به حقوق اساسی زنان دارد.

ما از همۀ زنان در افغانستان تقاضا بعمل می آوریم که  باما دســـت به دست هم بدهند تا در کاهش واز بین بردن هر نوع اعمال خشونت، ظلم و بی عدالتی مشترکاً مبارزه کنیم ودر جهت تحقق برابری وعدالت اجتماعی وتساوی کامل حقوق زن ومرد وایجاد جامعۀ مدنی ودموکراتیک سعی وتلاش دوامدار ومؤثر را انجام بدهیم .
 با عرض حرمت هما یوسفی

زن ستایش خداست

  (( هشت مارچ به همه بانوان مبارکباد ))

زنها همه خوبند؛ ســـــــتایم زن افغان

کو شیر صفت باشد و افــتاده به زندان

در محرکه چون مرد ســــتیزد نهراسد

در خانه بود مــــادر اطــــفال پر یشان

از چکــــــــمه ایام جفا دیده ز گر دون

از درد ننالیده و افـــــــــتاده به جو لان

هفت شهر هنر بســـــته شده برخ ماهش

از ظلم و تعصب شده محجوبهء دوران

با دست هــــــــنر دوخته و با فته با فن

دستــــــمال ظریفانه و قا لینچهء شایان

هم پرورش طفل نموده هــــــــمه عیار

هم طـــبخ نموده شده در عزت مهمان

آواز اگر خوانده بســـــــــر بقره نموده

نطاق شـــــده خورده دوصد طعنه نادان

از عشق اگر نام گرفــــته به مکا ن ای

فتوا پی قتل اش شده صـــــادر ز لیمان

دردا به همین خواهر و این مادر مسکین

کز جور زمان سوخته در آتـــش سوزان

زن گر نبودی ؟ ما ز کجا آمـــــده بودیم

این علم و تمدن زکـــــــــجا بود نما یان

هر علم و فنی دور جهان را که بـــبینی

از مادری زاییده شـــده مخـــــــــترع آن

مادر به خدا وصــف خداوند جهـان است

گر نیست به انــجیل و زبور است بقران

زن روشنی خانه مرد است ؛نه مرد است

آنکو کـــــه به زن کرده روا ناله و افغان

نذیر ظفر 

 ورجینیا –امریکا 13/02/03

سفری به مالستان

دو هفته پیش در چنین روزی از چهل بختوی پشی جاغوری از طریق کوتل شمسور به طرف مالستان حرکت کردیم، نرسیده به مالستان یکی از همکاران به قریه ای اشاره کرد بنام چهل دختران در منطقه المیتوی جاغوری، که حماسه چهل دختران در زمان جلاد قرن عبدالرحمن خان جابر اتفاق افتاده بود آن چهل دختر هزاره که به اسیری گرفته شده بودند در این روستا همگی شان هم قسم شدند تا از عفت و عزت شان دفاع کنند  بر تکه ای خمیر با انگشت شان شصت می کنند و سپس همگی شان در مسیر انتقال به کابل از ارتفاع کوهی در ارزگان خود را به پایین پرتاب می کنند، آن یادگار شصت کم کم به سنگ تبدیل شده بود و این سنگ تا زمان طالبان در این قریه بود، سپس طالبان آنرا با خود بردند.

گفته می شود که شهید ابوذر در این زمینه تحقیقاتی داشته و آثاری هم از وی به جا مانده است.

کوتل شمسور و برف زود هنگام آن موتروان های بی فکر ره غافلگیر کرد

در مالستان هم مانند ناهور از تعمیرهای دولتی خبیری نیست، این قلعه که یادگار طالبان هست، تمامی دوایر دولتی در آن مستقر هستند و حاکمیت فعلی هیچ سنگی را روی سنگ  نگذاشته است!

ولسوالی مالستان 

و مدیریت معارف از مجموعه فوق جدا مانده است

مدیریتی که 63 باب مکتب دارد و حدود 30 هزار دانش آموز و تنها 6 مکتب آن در ده سال اخیر صاحب تعمیر شده و 23 مکتب آن هیچگونه سقفی ندارد!

مالستان با بیش از 160 هزار جمعیت محروم است از  شفاخانه!

در بازار  میرادینه دو دوکان عکاسی و خدمات کامپیوتری بود، در اینجا متوجه شدم که مهاجرین ارزگان خاص در حال ارسال تصویر تذکره فامیل شان به یکی از اقارب شان در استرالیا بودند از طریق اینترنت و صاحب مغازه هم می گفت برای ارسال هر تذکره (اتچ) 100 افغانی می گیرد، تازه می گفت از دوکان بغلی 50 افغانی کمتر می گیرد!!

 او اینترنت را از طریق شبکه موبایل MTN استفاده می کرد.

 نبشته: محمد ظاهر نظری